Vuk Drašković: Kumanovski sporazum je bio kapitulacija

0
95

“Kumanovski sporazum predstavljao je kapitulaciju Miloševićevog ratnog režima. Milošević je prihvatio da sve vojne, paravojne, policijske, parapolicijske i sve druge oružane formacije i grupe iz Srbije napuste trajno Kosovo”.

Ove riječi Vuka Draškovića, predsjednika Srpskog pokrata obnove (SPO), opozicionog prvaka devedesetih, potom šefa diplomatije državne zajednice Srbije i Crne Gore i Srbije (2006. i 2007.), a sada koalicionog partnera aktuelne vlasti predsjednika države Aleksandra Vučića, odjekuju kao prilično usamljen glas u današnjoj Srbiji, koja ni dvadeset godina poslije rata na Kosovu i NATO bombardovanja ne priznaje poraz na Kosovu.

Drašković podsjeća šta se dogodilo dan nakon potpisivanja Kumanovskog sporazuma.

“Sutradan je rezolucija 1244 trajno uklonila sa Kosova i državu Srbiju i sve njene državne institucije. Tom rezolucijom se ukidaju teritorijalni integritet i suverenitet Savezne Republike Jugoslavije nad Kosovom i ustanovljava procedura za određivanje konačnog statusa Kosova, u skladu sa tom rezolucijom i Sporazumom iz Rambujea 1999, koji je Srbija odbila, a sada ga morala prihvatiti. Kumanovskim sporazumom Srbija je, dakle, potpisala vojnu kapitulaciju, a Rezolucijom 1244 je i kao država prognana sa Kosova”, kaže Drašković za Radio Slobodna Evropa (RSE) i ukazuje da je nesučeljavanje sa ovom istinom preskupo koštalo i košta Srbiju za poslednjih dvadeset godina.

Vuk Drašković kaže da je u istoriji bilo država i nacija koje su doživele mnogo strašnije poraze, ali koje su se drugačije sa time suočile i prihvatile i sopstvenu odgovornost za poraze:

“Na Japan su bačene dve atomske bombe. Pogledajmo gde je Japan danas i u kakvim je odnosima sa državom koja je bacila te bombe na njega. Pogledajmo današnju Nemačku, koja je ekonomski pilot ujedinjene Evrope. Kakav je ona poraz pretrpela ’45-e godine, ali je prihvatila tu politiku poraza, ničim je nije negirala, jednostavno je osudila tu politiku poraza, očistila se od nosilaca te politike i neprijateljstva koja je proizvela ta politika preobratila je u prijateljstva. Kada smo u dvorcu u Trijanonu, posle Prvog svetskog rata dobijali Vojvodinu, i Slavoniju i Baranju od Mađarske, mađarska delegacija došla je obučena u crno, potpisala bezuslovnu kapitulaciju, zaplakali i otpevali mađarsku nacionalnu himnu. A nisu pričali da nisu kapitulirali, da nisu izgubili rat, da su zadržali suverenitet i teritorijalni integritet ne samo nad Vojvodinom – izgubili su dve trećine teritorija. I, gde je Mađarska danas?”, kaže Drašković.

Izvor: Radio Slobodna Evropa