Godišnjica smrti velikana Himze Polovine: Veliki pjevač, pedagog i čovjek koji je volio Bosnu

58

Muzička zaostavština Himze Polovine, te njegov nemjerljiv doprinos kao vrsnog pjevača, tumača, sakupljača i istraživača, zauzimaju centralno mjesto u tradiciji sevdalinke.

Himzo je pjevao skoro o svim gradovima Bosne i Hercegovine, o lijepom gradu Višegradu, o postanku Banje Luke, o Saraj Bosni – Sarajevu divnom mjestu, o Tuzli koju je opasala guja, o hairima koje gradi Mehmed paša Sokolović po Bosni…

Zahvaljujući Himzi Polovini sevdalinke poput “Voljelo se dvoje mladih – Žute dunje”, “Čudna jada od Mostara grada” i mnoge druge nisu zaboravljene i ostale su zabilježene za sva vremena.

“Himzo je bio jedan od velikana koji je sevdalinku sačuvao od zaborava. Nažalost, prerano nas je napustio i njegova smrt 1986. godine bio je veliki udarac za tradicionalnu bosansku muzičku scenu. On je bio fenomenalan pjevač, ali isto tako i ljudska veličina. Mnogo nam svima nedostaje. Kada sam počinjala karijeru, uvijek mi je bio velika podrška. Ponašao se prema meni kao roditelj. Uvijek mi je davao korisne savjete i i bio je veliki pedagog i izuzetno plemenit čovjek. Muzici je prilazio veoma studiozno. Volio je cijelu Bosnu i Hercegovinu, što potvrđuje i činjenica da je opjevao mnogo gradova naše jedne i jedine”, kazala je za Faktor Hanka Paldum.

Himzo je rođen 11. marta 1927. godine u mostarskoj Donjoj Mahali, a prva pjevačka saznanja stjecao je od oca Mušana, koji je veoma dobro svirao šargiju. U Muslimanskom društvu ITIHAD usavršio je recitatorske mogućnosti. Violinu je počeo učiti pred početak Drugog svjetskog rata kod poznatog profesora i majstora violine češkog porijekla Karla Malaceka. Od 1947. godine, pa sve do odlaska u Sarajevo bio je član folklornog ansambla RKUD “Abrašević”.

Kao student Medicinskog fakulteta bio je član Studentskog KUD “Slobodan Princip – Seljo”, a nastupao je i sa KUD “Ivo Lola Ribar”, KUD “Proleter”, ZKUD “Vaso Miskin – Crni”, KUD “Miljenko Cvitković”, te za amaterska društva koja su imala muzičke multietničke programe. Tokom svoje pjevačke karijere završava studije medicine i postaje doktor specijalista – neuropsihijatar. U praksi uspješno primjenjuje metode psihijatrije, socioterapije i muzikoterapije.

Prilikom njegovog posljednjeg koncerta u Plavu u Crnoj Gori 5. augusta 1986. godine, umro je od posljedica srčanog udara. Posljednja pjesma koju je otpjevao bila je “Emina”.

Sahranjen je u groblju Bare u Sarajevu. Nakon smrti, Himzino muzičko djelo postaje još popularnije, te mnoge radio-stanice i diskografske kuće presnimavaju njegove muzičke materijale i emituju ih.