Srbija odustala od izgradnje termoelektrane na Pešteri?

0
197

Iako je bilo gotovo sigurno da će se u Štavlju kod Sjenice graditi termoelektrana snage 450 megavata, realizacija ovog decenijama najavljivanog projekta je – uprkos rezervama uglja koje se na Pešteri procjenjuju na oko pet milijardi tona – još pod velikim znakom pitanja, prenose “Novosti”.

Prvi čovjek Sjenice i svojevremeno član Vladinog tima za realizaciju ovog projekta Hazbo Mujović u razgovoru za “Novosti” kaže da su obzirom na ogroman prirodni potencijal, zbog kojeg je Vlada Srbije termoelektranu u Štavlju uvrstila među svoje prioritete, očekivali smo skoro zapošljavanje čak hiljadu ljudi i preporod naše siromašne opštine.

“Najveće interesovanje za gradnju su pokazivali Česi, najavljujući investiciju od oko 700 miliona dolara, a ozbiljne ponude su stizale i od Kineza, pa i Turaka. Nažalost, ispostavilo se da Česi od Srbije traže subvencije za svaki kilovat proizvedene struje, dok su partneri sa Dalekog istoka želeli da ovde izgrade čak tri termoelektrane velike snage, što je za našu državu bilo neprihvatljivo”, kazao je Mujović.

Mujović ocjenjuje da do nekih boljih vremena, ostaje da se rudnik “Štavalj” modernizuje kako bi se povećali iskop i plasman pešterskog uglja.

“Istovremeno, valja se još više okrenuti poljoprivredi, posebno stočarstvu, te proizvodnji zdrave hrane poput sjeničkog sira, pešterske jagnjadi, pršute… i nipošto, zbog blizine reprezentativnog kanjona Uvca ne zapostavljati turizam”, ističe Mujović.

Bez obzira na to što je tremoelektrana trenutno u drugom planu, ovdašnji ljudi se nadaju da će ogromne rezerve uglja ipak biti iskorišćene, pogotovo ako preko Pešteri u skorije vrijeme prođe auto-put na trasi od Požege, preko Boljara, do Crne Gore, kao dio Koridora 11, pišu”Novosti”.

Mada raspolažu ogromnim i neprocjenjivim prirodnim bogatstvom, Pešterci žive teško i listom se sele, mahom u inostranstvo. Pritom, u rudniku “Štavalj” se godišnje iskopa tek oko 70.000 tona “crnog zlata”, što je premalo i postojeće rezerve ne bi moglo da “potroši” ni za više od stotinu godina.